همکاری در فروش

زندگی نامه حافظ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

 

 

                        (( حافظ شیرازی))

همچو من افتاده این دام شوی                                                   ای بس که خراب باده جام شوی    

ما مست و خراب و رند و عالم سوزیم                                           با ما منشین وگرنه بد نام شوی

شمس الدین محمد شیرازی متخلص به حافظ و مقلب به لسان الغیب یکی از پر رمز راز ترین شاعران ایران و جهان است نام پدرش بهاالدین می باشد که بازرگانی می کرده و مادرش

اهل کازرون شیراز بوده تاریخ تولد او را بعضی ها سال ۷۹۲ وبرخی بین سال های

۷۳۰و۷۲۰ ثبت کرده اند که اوایل قرن ۸ بوده بعد از مرگ پدر, برادران که هر کدام

بزرگتر از او بودند به سویی روانه شدند و شمس الدین با مادرش در شیراز ماند و

روزگار آنها در تهدسی می گذشت. حافظ همین که به سن جوانی رسید در نان وایی

به خمیر گیری مشغول شد تا آنکه عشق به تحصیل کمالات او را مکتب خانه کشانید.حافظ

تحصیل علوم وتحصیل کمالات را در زادگاه خود کسب کرد و مجالس درس علما و

فضلای بزرگ خود را که یکی از آنان قوام الدین عبدالله بود درک نمود و در علوم به

مقامی رفیع  رسید حافظ قرآن را حفظ کرده و در اشعار خویش چندین بار بدین اشتغال

مداوم به کلام الله اشاره نموده است و بنابر تصریح صاحبان نظر اتخاذ تخلص((حافظ))

نیز از همین اشتغال نشان گرفته است.

عشقت رسد به فریاد ور خود بسان حافظ               قرآن زبر بخوانی در چهار ده روایت

به سال ۷۴۲ ه.ق که شاه شیخ جمال الدین ابو اسحاق اینجو, پسر محمود شاه , با لیاقت و قابلیتی که داشت پیر حسین و ملک اشرف چوپانی را از شیراز بیرون کرد و خود حکومت فارس را بدست گرفت و تا ۷۵۴ه.ق آن ایالت را اداره نمود.ابو اسحاق اهل عدل و داد بود

وبه عمران شیراز کوشید و خود از ذوق ادبی بهره  مند بود لاجرم حافظ را نیز گرامی

شمرد و جانب او را عزیز داشت و از اولین امرایی است که جلب نظر شاعر شیرازی را

کرد و به تکرار ممدوح  او واقع شد و شاعر او را به القاب((جمال چهره اسلام))و((سپهر عام وحیا))

و نظایر آن ستوده.از مظفریان مخصوصا” شاه شجاع پسر محمد(۷۸۹-۷۵۹ه.ق) وشاه

منصور(۷۸۹-۷۹۵) آخرین حکمران این سلسله مدوح حافظ شدند , جلال الدین شاه

شجاع  خود ذوق ادبی و قریحه شاعرانه داشت ودر زمان او شیراز از فشار متعصبین

خشک وخشن خلاصی یافت. دیوان حافظ یک دیوان عرفانی است, به علاوه جنبه فنی شعر

به عبارت دیگر دیوان حافظ عرفان است و به علاوه هنر دیوانی است که که از عرفان

سرچشمه گرفته و به صورت شعر بر زبان سراینده جاری گشته است محور جهان بینی

عرفانی((وحدت وجود)) است.مسئله دیگر وحدت تجلی است یعنی اینکه جهان با یک تجلیح حق

بوجود آمده است.مسئله دیگر در جهان بینی عرفانی راز خلقت جهان است که آنها خلقت

تعبیر نمی کنند تجلی تعبیر می کنند عشق است.

((جهان از عشق به وجود آمده است وبا نیروی غشق باز می گردد))

در اشعار حافظ به شاخ نبات برمی خوریم که در باره عشق به اوست چنانکه گویند بعد از

مدتی او را عقد خود درآورد و با روزگارا با محبوبه خود می گذراند و از او پسری به

دنیا آمد حافظ در سن ۳۸ سالگی از فقدان محبوب خود می نالد و بار دیگر زمانه

نامهربانی خود را به او نمایان می سازد و این بار مرگ فرزندش می باشد که آنرا با سوز

در شعر زیر گفته است:

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند                                    چه دید اندر خم این طاق رنگین

به جای لوح سیمین در کنارش                                       فلک بر سر نهاده لوح سنگین

غزلی دیگر در سوگ فرزندش

بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد                          باد غیرت به صدش خار پریشان کرد

قرة العین من آن میوه دل یادش باد                                  که خود آسان شد و کار مرا مشکل کرد

آه و فریاد که از چشم حسود مه و چرخ                            در لحد ماه کمان ابروی من منزل کرد

معرفی سایت های مرجع در ایران 

__________________

بزرگترین سایت بیوگرافی در ایران 

بزرگترین سایت فناوری و اطلاعات در ایران (آیتی)

بزرگترین سایت آشپزی بانوان در ایران 

بزرگترین سایت موزیک در ایران 

بزرگترین سایت دکوراسیون در ایران 

بزرگترین سایت مدل لباس در ایران 

بزرگترین سایت عکس در ایران 

__________________

ارسال نظر






− پنج = 3